บาทหลวงคนหนึ่งขณะขับรถอยู่ได้เห็นแม่ชีวัยรุ่นหน้าตาสะสวยกำลังเดินอยู่บนถนนเขาจึงหยุดรถและอาสาจะไปส่ง แม่ชีคนนั้นตอบตกลง หลังจากบอกที่หมายแล้ว ขณะนั่งรถแม่ชีได้นั่งไขว่ห้าง ทำให้ชุดคลุมของแม่ชีก็แหวกออกมาเห็นขาอันเรียวงาม
>บาทหลวงเห็นดังนั้น จึงจ้องมองตาแทบไม่กระพริบจนทำให้รถเกือบชนกับคันหน้า หลังจากที่คุมรถได้แล้ว เขาจึงค่อยๆเลื่อนมือไปสัมผัสที่ต้นขาของเธอ แม่ชีหันกลับมาตอบกลับว่า
“ท่านพ่อคะ ท่านจำบทสวด 129 ได้ไหมคะ”
>บาทหลวงจึงขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่และหดมือกลับมาอย่างเสียไม่ได้จากต้นขาคู่นั้น และอีกครั้งขณะที่เปลี่ยนเกียร์เขาได้เอื้อมมือไปจับต้นขาของแม่ชีอีกครั้ง แม่ชีหันกลับมาตอบกลับว่า
“ท่านพ่อคะ ท่านจำกฎของบทสวด 129 ได้ไหมคะ”
>บาทหลวงกล่าวว่า ‘พ่อต้องขอโทษด้วย แต่เนื้อหนังเจ้าช่างอ่อนแอเหลือเกิน’ พร้อมหันมามองแบบมี ความหมาย
>หลังจากนั้นพอบาทหลวงมาถึงโบสถ์ของตน เขารีบเปิดไบเบิ้ลแทบจะทันที
>บทสวดที่ 129 ได้กล่าวไว้ว่า
>จงขยับขึ้นไปและค้นหา เบื้องบนนั้น เจ้าจะพบ ชัยชนะอันรุ่งโรจน์และงดงาม
>นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
จงรู้ดีในงานที่คุณทำ มิเช่นนั้นคุณอาจจะพลาดโอกาสอันยิ่งใหญ่